Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie, a liście jego nie więdną: co uczyni, pomyślnie wypada.
Nie tak występni, nie tak: są oni jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Toteż występni nie ostoją się na sądzie ani grzesznicy - w zgromadzeniu sprawiedliwych,
bo Pan uznaje drogę sprawiedliwych, a droga występnych zaginie. (Ps. 1, 4 - 6)

 

Drodzy czytelnicy,

 

ktoś dał mi bestseller izraelskiego historyka Yuvala Noah Harari. W swojej książce "A Brief History of Mankind - Kizur Toldot Ha-Enoshut" zadaje bardzo ciekawe pytanie na ostatniej stronie. Pisze on: "Najważniejszym pytaniem ludzkości nie jest "Czego nie wolno nam robić?", ale "Czym chcemy się stać?" Mówiąc wprost: "Czego chcemy?"

 

To pytanie napotykam już w tym starożytnym psalmie. Czym chcę się stać, czym chcę się stać? Czy chcę prowadzić życie, które jest jak plewy na wietrze w oczach Boga? Czy też chcę prowadzić życie, które rośnie i rozwija się jak drzewo w Bożym ogrodzie wiary? I wreszcie: dokąd prowadzi mnie moja droga życia? Jaki jest mój cel?

 

Modlitwa psalmu pokazuje mi konsekwencje mojej decyzji: czy pozostaję na bezsensownej drodze oddalenia od Boga? Czy też powierzam moją życiową podróż Jezusowi Chrystusowi i chodzę z Nim? Czy ufam Bogu, który jest dla mnie jak ojciec? Czy pozwalam się kierować Słowem Bożym? Czy mam serce, które słucha Ducha Świętego?

 

Na której drodze jestem w drodze? Mówi Jezus Chrystus (Jana 14:6): – Ja jestem drogą, prawdą i życiem – odpowiedział mu Jezus. – Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie.

Czy chcę życia wiecznego z Bogiem, Ojcem w niebie? Czy też uparcie i nieumiejętnie kontynuuję swoją drogę w oddali od Boga? Czy moje życie skończy się w pewnym momencie jak plewy na wietrze?

 

Symbol drzewa pokazuje mi, że wiara to długi proces wzrostu. Każde drzewo zaczyna się bardzo małe. Z nasionkiem. Drzewo potrzebuje lat, aby rosnąć. Potrzebuje wody i światła, potrzebuje dobrej lokalizacji. Tak samo jak wiara. Małe ziarenko wiary chce rosnąć i wzrastać, chce dojrzewać. Żeby życie mogło się udać.

 

Kiedy mówi się tu o "sprawiedliwych", to nie chodzi o specjalnych świętych. Nie chodzi o ciągłe zadawanie sobie pytania: czego nie wolno mi robić? Bycie chrześcijaninem zaczyna się inaczej. Bycie chrześcijaninem zaczyna się od łaski. Apostoł Paweł mówi (Rzymian 3:24): Człowiek stał się sprawiedliwy przez Jezusa Chrystusa. Rzymian 3, 24: A zostają usprawiedliwieni za darmo, z Jego łaski, dzięki odkupieniu, jakiego dokonał Jezus Chrystus. - Zaufanie w sercu prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznając to ustami, osiągasz zbawienie. (Rzymain 10:10)

 

Życzę ci udanego życia. Życzę wam, aby wasza wiara dotarła do nieba jak drzewo. Życzę wam, abyście poszli do celu z Jezusem Chrystusem, czyli do waszego niebiańskiego powołania. Jesteś powołany do życia, które może rosnąć i rozwijać się jak drzewo w Bożym ogrodzie. Twoje życie nie powinno kończyć się jak plewy zdmuchnięte przez wiatr. Rośnij w wierze w Jezusa Chrystusa.

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
© 2020 Hans-Peter Nann, Frankfurt am Main