Bo oto giną ci, którzy od Ciebie odstępują, Ty gubisz wszystkich, co łamią wiarę wobec Ciebie.
Ps. 73, 27

 

Drodzy czytelnicy,

 

Do tej pory Asaf mówił o błogosławieństwie. Kto żyje z Bogiem, jest błogosławionym człowiekiem. Ten, kto pozwala się prowadzić Bogu, osiąga swój cel. Teraz Asaf uświadamia sobie: ale ten, kto odwraca się od Boga, błądzi w życiu. Ten, kto żegna się z Bogiem i chce iść własną drogą, gubi się. Gubi się jak w labiryncie.

 

"Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce." (Psalm 119 Vers 105). Niemiecki piosenkarz i autor tekstów Manfred Siebald skomponował piosenkę "Bez Boga idziemy w ciemność, ale z nim idziemy w światłość". Słowo Boże wnosi światło do życia. Sprawia, że myśli stają się jasne. Pomaga nam to podejmować jasne i dobre decyzje. Chce nas chronić przed błędnymi przekonaniami i niewłaściwymi drogami.

Ci, którzy odwracają się od Boga i Jego Słowa, nie tylko wpadają w ślepy zaułek. Ten, kto zrywa kontakt z Bogiem, staje się niemy, nawet jeśli mówi bez przerwy. On nie może już chwalić Boga. Nie będzie się już modlił. On już nic nie powie o miłości Boga. Skazany jest na milczenie.

 

Być skazanym na milczenie, to jak strumyk, którego wody już nie szumią. To jest jak ptak, który nie może już śpiewać. Ten, kto jest skazany na milczenie, z jego serca nie płynie pieśń wdzięczności. Żadna pochwała nie pochodzi od Stwórcy życia. Z jego ust nie płynie radość z miłości Boga. Jest uciszany, bez względu na to, jak wiele może mówić.  

Jezus Chrystus opowiada o młodym człowieku, który był taki (Ewangelia Łukasza rozdział 15). Ten człowiek chciał się zrealizować i pożegnał się z ojcem. Ojcem w tej przypowieści jest Bóg. Syn odwraca się od ojca i idzie własną drogą. Ale nie udaje mu się. Jego życie staje się piekłem. Milknie. Jego życie to nic innego jak lament pełen użalania się nad sobą. Ale w swoim największym cierpieniu znów przypomina sobie ojca. Podejmuje decyzję, najlepszą decyzję w swoim życiu! Z powrotem do Boga, Ojca (Werset 18). Wrócę do domu i powiem: „Ojcze, zgrzeszyłem wobec Boga i wobec ciebie.

 

Ojciec jest bezgranicznie szczęśliwy z powodu swojego dziecka, które wreszcie wraca do domu. Obejmuje swoje dziecko. Całuje syna. Ojciec się cieszy (Ewangelia wg św. Łukasza 15, 24). „Oto mój syn był jak martwy, ale ożył; był zgubiony, ale się odnalazł!” I rozpoczęła się uczta. Powrócony syn może też znów śpiewać i tańczyć z radości.

 

W tej historii dostrzegam wielkie miłosierdzie Boga. Bóg ma serce dla wszystkich ludzi, którzy odeszli od niego. On pozostaje wierny wszystkim, nawet gdy są daleko od niego. Apostoł Paweł pisze do swojego współpracownika Tymoteusza (2 List do Tymoteusza 2, 13): „Lecz jeśli my nie jesteśmy Mu wierni, On wiary dochowuje, bo nie może zaprzeć się samego siebie.“ 

 

Miłość Boża zawsze otwiera nam drzwi, abyśmy mogli powrócić do życia z Nim. 

Jezus Chrystus jest miłością Boga we własnej osobie. Kto pozostaje z Jezusem Chrystusem, pozostaje z Bogiem. Duch Święty otwiera ich serca i usta. Może powiedzieć jak pierwsi uczniowie (Dz 4,20): „– My nie możemy przestać mówić o tym, co sami widzieliśmy i słyszeliśmy od Jezusa.“

 

Życzę ci, abyś mógł opowiadać swoim przyjaciołom i sąsiadom, jak wielkich rzeczy Bóg dokonał w twoim życiu. Chciałbym, abyś mógł im powiedzieć o wierności i miłości Boga. Życzę Ci, abyś mógł doświadczać Bożej wierności każdego dnia. 

 

Dziękuję, że mnie wysłuchaliście. Niech Bóg błogosławi i chroni Cię w duchu, duszy i ciele. 

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
© 2021 Hans-Peter Nann, Frankfurt am Main