1 lipca 2026 r.

36 start-upów

Ewangelia według św. Łukasza 9, 61+62

Odezwał się jeszcze inny: Pójdę za Tobą, Panie, najpierw jednak pozwól mi pożegnać się z tymi, którzy są w moim domu. Jezus zaś powiedział do niego: Nikt, kto przyłożył rękę do pługa, a ogląda się wstecz, nie jest zdatny do Królestwa Bożego. 

Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Bangladesz to gęsto zaludniony kraj w Azji Południowej. Stolica, Dhaka, liczy około 10 milionów mieszkańców i jest jedną z najszybciej rozwijających się megamiast na świecie. Rolnictwo zajmuje się głównie uprawą ryżu, herbaty i trzciny cukrowej. Dzisiejszy znaczek pocztowy przedstawia robotnika orzącego pole z pomocą dwóch wołów. 

Łatwo mogę sobie wyobrazić, że Jezus również zwrócił się do rolnika podczas orki. Zaprosił go, by został Jego uczniem i poszedł za Nim. Tak jak Jezus to wielokrotnie czynił. Dwóch zawodowych rybaków, Szymona Piotra i Andrzeja, powołał do naśladowania Go, gdy ci właśnie pracowali. Jezus powiedział: „Pójdźcie za mną, uczynię was rybakami ludzi!” (Ewangelia według św. Mateusza 4, 18–20). Co zrobili ci dwaj rybacy? „Natychmiast porzucili sieci i poszli za Nim”. Albo Mateusz był przy pracy w urzędzie celnym. Jezus rzekł: „Pójdź za mną!” (Ewangelia według św. Mateusza 9, 9). Co uczynił celnik Mateusz? „Wstał i poszedł za Nim!” Teraz Jezus ponownie powołuje kogoś, by stał się Jego uczniem i poszedł za Nim. Dla Jezusa oznacza to natychmiastowe nadanie Królestwu Bożemu najwyższego priorytetu. Wszystko inne schodzi na drugie miejsce.

Wielokrotnie kobiety i mężczyźni tak właśnie postępowali i decydowali się na życie z Jezusem Chrystusem. Porzucili swoje dawne życie i wraz z Jezusem Chrystusem zaczęli „orać”, czyli uprawiać Królestwo Boże. Siali Słowo Boże lub mogli zbierać owoce swojej posługi. Służyli Bogu swoimi darami i wkładali w to całą swoją siłę, aby również inni ludzie mogli usłyszeć i doświadczyć radosnej nowiny o miłości Bożej. Porzucili swoje dawne życie i poszli za Jezusem Chrystusem.

Nie wiadomo, jaką decyzję podjął rolnik przy pługu. Być może należał do grona 72 uczniów, których Jezus wkrótce potem powołał do swojej służby (Ewangelia Łukasza 10, 1–2)? Wysłał 72 nowo powołanych w parach do okolicznych miast i wsi. Jako posłańcy Jezusa mieli nieść ludziom miłość Bożą i pokój Boży niczym ziarno. Taka była ich misja. Celem ich pracy miało być miłosierdzie oraz pokój poprzez przebaczenie i pojednanie.

Rolnik, który orze, ma już na uwadze żniwa. W przeciwnym razie w ogóle nie zabrałby się do pracy. Oczywiście nasiona muszą najpierw wyrosnąć. Ale uprawia swoje pola, aby uzyskać obfite zbiory. Już podczas orki ma na uwadze żniwa. 

Chcę to porównać do start-upów. Są to młode, świeżo założone firmy, które chcą się szybko rozwijać. Celem jest odniesienie sukcesu. W podobny sposób Jezus wysyła swoje dwuosobowe zespoły. Bóg przynosi ludziom coś zupełnie nowego: wszyscy ludzie mają poznać miłość Bożą. Wszyscy ludzie mają zostać uwolnieni od więzów grzechu dzięki ofiarnej śmierci Jezusa na krzyżu. Wszyscy ludzie mają żyć w pojednaniu z Bogiem. Wszyscy ludzie mają być napełnieni mocą Ducha Świętego i służyć Bogu oraz bliźnim. Tego nigdy wcześniej nie było. To jest i pozostaje czymś wyjątkowym.

Teraz Jezus wysyła swoje 36 „duchowych start-upów”. Również dzisiaj chrześcijanie w naszych wspólnotach mogą być takimi małymi „duchowymi start-upami”. Mogą wykorzystywać swoje dary i zdolności na chwałę Boga i dla błogosławieństwa swoich bliźnich. My, chrześcijanie, możemy również dzisiaj w naszej codzienności służyć Bogu i bliźnim, aby „orać” w naszym społeczeństwie i siać miłość Bożą. Cel: dobro ma wzrastać tam, gdzie możemy żyć i działać. My, chrześcijanie, powinniśmy stać się błogosławieństwem dla innych. Zabierzmy się więc do pracy i spójrzmy w przyszłość! Nasz niebiański Zleceniodawca sprawi, że wszystko będzie się dobrze rozwijać!

Dziękuję Państwu za odwiedziny i wysłuchanie mojego przesłania. Cieszę się, że odwiedzą Państwo mnie ponownie podczas następnego krótkiego kazania 15 lipca.